تفاوت هکر و برنامه نویس + معرفی درآمد و شیوه ورود+ 10شاخه 🟢
نوشتن برنامه ها نیازمند افراد ماهر فنی مانند برنامهنویسان و هکر ها است. که هر دو در دادن دستورالعمل به کامپیوتر ها برای انجام وظایف خاص مهارت دارند. سوال این است: آیا برنامهنویسان، هکر نیز هستند و آیا می توان هکر ها را برنامهنویس دانست؟ برای پاسخ به این سوال، یک هکر همیشه یک برنامهنویس نیست، اگرچه مهارت های برنامهنویسی برای هک کردن سیستم ها ضروری است. به طور مشابه، یک برنامهنویس می تواند یک هکر باشد، اما این دو نقش بسیار متمایز هستند. در این مقاله، ما در مورد تفاوت هکر و برنامه نویس بحث خواهیم کرد.
آنچه در این مقاله خواهید خواند :
تفاوت هکر و برنامه نویس / هک چیست؟
هک کردن عمل به خطر انداختن دستگاه ها و شبکه های دیجیتال از طریق دسترسی غیرمجاز به یک شبکه، داده ها یا سیستم کامپیوتری با سوءاستفاده از آسیبپذیری ها است. هکر کسی است که از مهارت های فنی خود برای دسترسی غیرمجاز به داده ها، سیستم ها یا شبکه با هدف سوءاستفاده از آسیبپذیری ها به دلایل مختلف استفاده می کند. اما لازم است که تفاوت هکر و برنامه نویس را بدانید.
تکنیک های مختلفی در هک کردن وجود دارد، مانند:
فیشینگ:
جایی که هکر ها کاربران را برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات محرمانه با استفاده از وبسایت ها یا ایمیل های جعلی فریب میدهند. این نوع حمله می تواند حتی هک وب هم داشته باشد.
بدافزار:
هکر ها از نرمافزار های مخربی مانند تروجان استفاده می کنند که به نظر می رسد یک نرمافزار قانونی است. اما حاوی کد مضر برای آلوده کردن سیستم ها است.
تزریق SQL:
هکر ها از آسیبپذیری های موجود در پایگاه داده برای دستکاری داده ها استفاده میکنند.
انکار سرویس (DoS):
هکر ها ترافیک شبکه را بیش از حد بارگذاری می کنند تا سیستم ها یا سرویس ها را برای کاربران غیرقابل دسترس کنند. هکر ها دانش زبان های برنامهنویسی دارند، نحوه تعامل سیستم ها و شبکه ها را درک می کنند و در استفاده از ابزار های امنیت سایبری مانند Wireshark مهارت دارند. آنها در یافتن روش های خلاقانه برای دور زدن امنیت و دستکاری افراد برای انجام اقداماتی که به آنها امکان دسترسی به دستگاه ها یا سیستم ها را می دهد، مهارت دارند.
رایجترین انواع هکرها عبارتند از:
هکر های کلاه سیاه: هکر های کلاه سیاه سیستم ها را بررسی می کنند تا آسیبپذیری هایی را که می توانند برای سود مالی و سایر اهداف مخرب مورد سوء استفاده قرار گیرند، پیدا کنند.
هکر های کلاه سفید: هکر های کلاه سفید، هکر های اخلاقی هستند .بیایید آنها را آدم های خوب بنامیم. آنها سعی می کنند با ارزیابی و آزمایش سطح امنیت سیستمها، از هکرهای کلاه سیاه که معمولاً از مهارتهای فنی خود برای نفوذ به سیستمها استفاده می کنند، جلوگیری کنند.
هکر های کلاه خاکستری: آنها را می توان هم خوب و هم بد دانست. آنها سیستم ها را نه با هدف سوءاستفاده، بلکه با هدف افزایش آگاهی در مورد آسیبپذیری ها هک می کنند. با این حال، اقدامات آنها گاهی اوقات ممکن است بازیگران مخرب را از این نقاط ضعف آگاه کند.
بچه های اسکریپتنویس: یک بچه اسکریپتی یا skiddie یک هکر غیرماهر است که از اسکریپت ها یا برنامه های نرمافزاری ایجاد شده توسط دیگران برای اهداف مخرب استفاده می کند.
هکتیویست ها: هکتیویست ها هکر هایی هستند که از مهارت خود برای فعالیت سیاسی یا اجتماعی استفاده می کنند. آنها سیستم ها را هک می کنند تا از مردم در برابر سازمان های بد و فاسد یا دولت محافظت کنند.
هدف هک چیست؟
هدف هک مانند تفاوت هکر و برنامه نویس بسته به نوع هک متفاوت است. این که شما در تیم قرمز هستید یا تیم آبی یا این که کلاه سفید یا کلاه سیاه همگی در این زمینه تاثیر دارند. برای مثال، دلیل هک کردن وبسایت ها، شبکه ها یا سیستم ها توسط افراد خرابکار می تواند منافع مالی، رضایت یا شهرت شخصی، جاسوسی شرکتی، انتقامجویی یا کنشگری (هکتیویسم) باشد.
هک کردن همچنین در بهبود امنیت سایبری نقش دارد و تفاوت هکر و برنامه نویس لزوماً با فعالیت های مجرمانه مرتبط نیست. به عنوان مثال، شرکت ها هک اخلاقی و آزمایش نفوذ را برای ارزیابی سیستم های خود با شبیهسازی حملات و کشف چگونگی عملکرد سیستم ها در صورت حمله واقعی انجام می دهند.
برنامهنویسی چیست؟
برنامهنویسی کامپیوتر شامل نوشتن مجموعه ای از دستورالعمل ها به نام برنامه است که یک کامپیوتر برای حل مشکلات یا انجام اصطلاحات خاص از آنها پیروی می کند. این دستورالعمل ها به زبان برنامهنویسی نوشته می شوند که دستورات قابل خواندن توسط انسان را به کد های قابل اجرا برای ماشین ترجمه می کند، مانند C++، پایتون و غیره. اولین برنامه کامپیوتری توسط آدا لاولیس در سال ۱۸۴۳ نوشته شد. او اولین الگوریتم ماشین را برای محاسبه دنباله اعداد برنولی که توسط موتور تحلیلی چارلز بابیج محاسبه می شد، ایجاد کرد.
برنامهنویسی از زمان الگوریتم Ada Love Laces تکامل یافته است، که با کامپیوتر های اولیه شروع شد که برنامه ها با کد ماشین (دستورالعمل های دودویی ۰ و ۱) نوشته می شدند که خستهکننده بود. پس از آن زبان های اسمبلی آمدند که در آن یک اسمبلر کد اسمبلی قابل خواندن توسط انسان را به کد ماشین ترجمه می کرد. سپس زبان های سطح بالا آمدند که در آن برنامهنویسان دستورالعمل ها را با کد قابل خواندن توسط انسان می نوشتند، مانند COBOL و FORTRAN.
این تکامل با زبان های برنامهنویسی ساختاریافته ادامه یافت که ساختاریافتهتر و همهکارهتر برای ایجاد سیستم ها و برنامه ها بودند، مانند C و Pascal. پس از آن برنامهنویسی شیگرا آمد که زبان های برنامهنویسی برای خوانایی طراحی شده بودند، مانند C++، Java و Python.
نکته
زبان های اسکریپتنویسی، برنامهنویسی را ساده کرده و امکان توسعه محتوای وب تعاملی و پویا را فراهم کردند. امروزه، هوش مصنوعی و یادگیری ماشین، زبان های برنامهنویسی کم کد و بدون کد را معرفی کرده اند.
هدف از برنامهنویسی چیست؟
هدف از برنامهنویسی انجام وظایف مختلفی است که فرآیند های خاصی را ساده کرده و کارایی را بهبود می بخشد. به عنوان مثال، موتور های جستجو به ما این امکان را می دهند که هر چیزی را جستجو کنیم و پاسخی سریع دریافت کنیم. این می تواند جستجوی دستور غذای مورد علاقه شما یا یافتن اطلاعات در مورد اصطلاحی باشد که قبلاً هرگز نشنیده اید. بیایید به اهداف مختلف برنامهنویسی نگاهی بیندازیم؛
خودکارسازی وظایف
از برنامهنویسی برای توسعه ابزار هایی استفاده می شود که وظایف را خودکار می کنند. به عنوان مثال، این ابزار ها یا نرمافزار ها می توانند کار های تکراری و دستی را خودکار کنند و آنها را قابل اعتماد، در زمان صرفهجویی کنند و در حذف خطای انسانی مؤثر باشند.
حل مسئله
برنامهنویسی امکان ایجاد راهحل برای مشکلات واقعی را فراهم می کند، به عنوان مثال، از برنامهنویسی برای ایجاد نرمافزار تصویربرداری پزشکی پیشگام استفاده شده است که به رادیولوژیست ها کمک می کند تا اسکن های پزشکی مانند اشعه ایکس و سیتیاسکن را تجزیه و تحلیل کنند. این برنامه ها ناهنجاری ها را تشخیص می دهند و به پزشکان در تشخیص به موقع و دقیقتر بیماری ها کمک می کنند
نوآوری
برنامهنویسی محرک نوآوری است، به عنوان مثال می توان به سیستم های هوش مصنوعی (AI) اشاره کرد. این سیستم ها ابزار ها، ساختار و الگوریتم هایی را برای ساخت سیستمهای هوش مصنوعی فراهم کرده اند. هوش مصنوعی برای تفکر و انجام وظایف مانند انسان ها برنامهریزی شده است و این وظایف ممکن است شامل تشخیص الگو ها، حل مشکلات و تصمیمگیری باشد.
رشد اقتصادی
برنامهنویسی با ارائه فناوری هایی که فرصت های تجاری را ارتقا می دهند، اقتصاد را تقویت می کند. برنامهنویسان نرمافزار هایی را در صنایع مختلف مانند مراقبت های بهداشتی و تجارت و غیره توسعه داده اند که فرصت های شغلی ایجاد می کند و باعث رشد اقتصادی می شود.
چه ابزار هایی برای برنامهنویسی مورد نیاز است؟
نمونه هایی از برخی ابزار های مورد نیاز برای برنامهنویسی عبارتند از:
- ویرایشگر های متن: ابزاری برای نوشتن کد، به عنوان مثال، VScode، Atom
- سیستم های کنترل نسخه: برای ردیابی تغییرات در کد و همکاری استفاده می شود، به عنوان مثال، GitHub، Bitbucket، GitLab
- کامپایلر ها و مفسر ها: کد را به کد اجرایی تبدیل می کند. به عنوان مثال، JVM، Node.js
- ابزار های ساخت: ابزاری که فرآیند کامپایل کد، اجرای تست، بستهبندی و استقرار کد را خودکار می کند. مانند Webpack، Maven
- پایگاه های داده: پایگاه داده برای مدیریت بازیابی و دستکاری داده های ذخیرهسازی استفاده می شود، مانند MongoDB، MySQL
چارچوب و کتابخانه ها:
- کد از پیش ساخته شده ای که قابلیت تسریع زمان توسعه را فراهم می کند، مانند Spring، Django، Angular
- مدیر بسته: ابزاری برای مدیریت کتابخانه ها و وابستگی ها در پروژه های برنامهنویسی. مانند NPM (مدیر بسته Node)، Maven
- ابزار های تست: ابزاری که برای خودکارسازی تست برای اطمینان از عملکرد کد مطابق انتظار استفاده می شود، مانند Jest، PyTest
دیباگر ها:
ابزاری که به برنامهنویسان کمک می کند تا اشکالات را پیدا کرده و سریعتر آنها را برطرف کنند، مانند ابزار های توسعه کروم، دیباگر XCode
ابزار های مورد استفاده در برنامهنویسی به نوع برنامهنویسی و الگوی برنامهنویسی بستگی دارد. الگو های برنامهنویسی روش هایی را برای سبکدهی و سازماندهی برنامهنویسی توصیف می کنند.
یک الگوی برنامهنویسی شامل ساختار ها، ویژگی ها و روش هایی است که برای حل مشکلات برنامهنویسی استفاده می شوند. الگو های برنامهنویسی همچنین شامل زبان های برنامهنویسی مختلفی هستند که برای حل مشکلات خاص مناسب هستند. برخی از زبان ها مختص یک پارادایم خاص هستند، در حالی که برخی دیگر می توانند در چندین پارادایم جای بگیرند.
دو دسته اصلی پارادایم برنامهنویسی، پارادایم امری و اعلانی هستند. با این حال، هر دو پارادایم دارای زیرپارادایم هایی هستند که رویکرد خاصی را برای حل مسائل ارائه می دهند. برای دانستن دقیق تر تفاوت هکر و برنامه نویس باید با این موضوع آشنا شوید.
برنامهنویسی امری
برنامهنویسی امری شامل مراحلی از عبارات است که نحوه انجام وظایف توسط یک برنامه را توصیف می کند. این برنامه با مشخص کردن توالی دستوراتی که به صورت متوالی اجرا می شوند، عملکرد برنامه را مدیریت می کند و وضعیت برنامه را تا رسیدن به نتیجه مطلوب تغییر می دهد.
به طور خلاصه، برنامهنویسی امری جایی است که برنامهنویس آنچه را که کامپیوتر باید با مراحل خاص انجام دهد، توصیف می کند. نمونه هایی از زبان های برنامهنویسی امری عبارتند از: جاوا، جاوا اسکریپت، پایتون، سی، سی شارپ، سی پلاس پلاس، روبی، آر و متلب.
زیر پارادایم های برنامهنویسی امری عبارتند از:
- برنامهنویسی رویه ای: برنامهنویسی رویه ای بر استفاده از رویه ها برای اجرای وظایف تمرکز دارد. این برنامه وظیفه را برای سازماندهی بهتر به کد های ساختار کوچکتر تقسیم می کند.
- برنامهنویسی شیءگرا: در برنامهنویسی شیءگرا، برنامه حول اشیاء سازماندهی می شود که حاوی داده ها و روش هایی هستند که برای انجام عملیات روی داده ها استفاده می شوند.
- برنامهنویسی ماژولار: برنامهنویسی ماژولار شامل جداسازی برنامه ها (توابع برنامه) به ماژول های مستقل (قطعات مستقل) است که می توانند به جای یکدیگر استفاده شوند.
- برنامهنویسی ساختاریافته: این زیرمجموعه ای از برنامهنویسی رویه ای است که از ساختار کنترلی مانند حلقه ها (تکرار) و شرط ها برای کنترل جریان استفاده می کند تا خوانایی کد را سازماندهی و بهبود بخشد.
برنامهنویسی اعلانی
در تفاوت هکر و برنامه نویس محل برنامه نویس اعلانی خالی است.برنامهنویسی اعلانی یا برنامهنویسی مبتنی بر مدل، سبکی از ساخت ساختار و عناصر برنامه های کامپیوتری است که منطق یک محاسبه را بدون توصیف جریان بیان می کند.
به عبارت سادهتر، این یک سبک برنامهنویسی است که در آن شما به جای نحوه دستیابی به آن، آنچه را که می خواهید به دست آورید توصیف می کنید.
مثال ها
زبان های برنامهنویسی اعلانی شامل موارد زیر هستند: SQL، Lisp، Haskell، Prolog، JavaScript، Python، Ruby، C#، HTML، CSS و XML
زیرالگو های برنامهنویسی اعلانی عبارتند از:
برنامهنویسی تابعی: این الگوی برنامهنویسی بر نوشتن توابع خالص برای ساخت برنامه ها تمرکز دارد. این توابع همیشه خروجی یکسانی را برای ورودی یکسان برمی گردانند. این زبان اعلانی در نظر گرفته می شود زیرا بر آنچه باید حل شود تمرکز دارد نه بر چگونگی حل یک مسئله.
زبان برنامهنویسی منطقی: این زبان مبتنی بر منطق است، جایی که برنامه ها از حقایق و قوانین تشکیل شده اند و سیستم از طریق استنتاج منطقی پاسخ ها را استخراج می کند. نمونه ای از زبان های برنامهنویسی منطقی، PROLOG (منطق برنامهنویسی) و DataLog است.
چه مهارت هایی برای برنامهنویسی لازم است؟
برای تبدیل شدن به یک برنامهنویس، به مهارت های فنی مانند درک زبان های برنامهنویسی، ساختار داده ها و الگوریتم و همچنین توانایی های حل مسئله و تفکر منطقی نیاز دارید. علاوه بر این، مهارت های نرم مانند تفکر تحلیلی، توجه به جزئیات، یادگیری سریع، مدیریت زمان و صبر ضروری است. مهارت ها، ابزار ها و فناوری مورد نیاز بسته به مسیر برنامهنویسی که انتخاب می کنید متفاوت است.
خلاصه
تفاوت هکر و برنامه نویس به طرق مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، عمل هک بر نفوذ به سیستم های آسیبپذیر تمرکز دارد که می تواند به صورت اخلاقی یا غیراخلاقی انجام شود. در حالی که برنامهنویسی بر ساخت، حل مشکلات و بهبود سیستم ها و نرمافزار هایی تمرکز دارد که به نفع فعالیت های انسانی هستند.
دیدگاهتان را بنویسید