رمزنگاری چیست؟+مزایا و معایب و استفاده در نرم افزار ها🟢
حتما تا به حال عبارت رمزنگاری را شنیده اید!. این سیستم در بسیاری از برنامه ها مانند تلگرام و واتساپ و اینستاگرام جهت امنیت بیشتر شما وجود دارد. دقت داشته باشید که استفاده کرده از این سیستم معمولا به شما ربطی ندارد!. یعنی به طور خودکار در بسیاری از نرم افزار ها وجود دارد و نیازی نیست که شما اقدام خاصی جهت فعال کردن این مسئله داشته باشید. در این مقاله می خواهیم به طور کامل در مورد رمزنگاری در مورد نرم افزار های مختلف و مزایا و معایب آن صحبت کنیم.
آنچه در این مقاله خواهید خواند :
تعریف رمزنگاری
رمزنگاری نوعی امنیت داده ها است که در آن اطلاعات به متن رمز تبدیل می شوند. فقط افراد مجاز که کلید را دارند می توانند کد را رمزگشایی کرده و به اطلاعات متن اصلی دسترسی پیدا کنند.
به عبارت سادهتر، رمزنگاری راهی برای غیرقابل خواندن داده ها برای یک طرف غیرمجاز است. این امر به خنثی کردن مجرمان سایبری کمک می کند، کسانی که ممکن است از روش های کاملاً پیچیده ای برای دسترسی به شبکه یک شرکت استفاده کرده باشند – و سپس متوجه شوند که داده ها غیرقابل خواندن و بنابراین بیفایده هستند.
رمزنگاری نه تنها محرمانگی داده ها یا پیام ها را تضمین می کند، بلکه احراز هویت و یکپارچگی را نیز فراهم می کند و ثابت می کند که داده ها یا پیام های اصلی به هیچ وجه از حالت اولیه خود تغییر نکرده اند. این یکی از مهمترین حالت ها در برنامه های پیام رسان مانند امنیت تلگرام است.
نحوه عملکرد رمزنگاری
اطلاعات اصلی یا متن ساده، ممکن است چیزی به سادگی “سلام دنیا!” باشد، به عنوان متن رمز، این ممکن است چیزی گیجکننده مانند 7*#0+gvU2x به نظر برسد – چیزی که به ظاهر تصادفی یا بیارتباط با متن اصلی است. با این حال، رمزنگاری یک فرآیند منطقی است که در آن طرفی که داده های رمزنگاری شده را دریافت می کند – و همچنین کلید را در اختیار دارد – می تواند به سادگی دادهها را رمزگشایی کرده و آنها را به متن ساده تبدیل کند.
دهه هاست که مهاجمان با استفاده از نیروی بیرحمانه و تمرین هک متعدد – اساساً با تلاش مکرر – سعی در کشف چنین کلید هایی داشته اند. مجرمان سایبری به طور فزاینده ای به قدرت محاسباتی قویتری دسترسی دارند، به طوری که گاهی اوقات، در صورت وجود آسیبپذیری ها، می توانند به آنها دسترسی پیدا کنند.
داده ها باید زمانی رمزنگاری شوند که در دو حالت مختلف باشند: “در حالت سکون”، زمانی که ذخیره می شوند، مانند یک پایگاه داده؛ یا “در حال انتقال”، زمانی که بین طرفین در حال دسترسی یا انتقال هستند.
الگوریتم رمزنگاری چیست؟
یک الگوریتم رمزگذاری یک فرمول ریاضی است که برای تبدیل متن ساده (داده ها) به متن رمزی استفاده می شود. یک الگوریتم از کلید برای تغییر داده ها به روشی قابل پیشبینی استفاده می کند. حتی اگر داده های رمزنگاری شده تصادفی به نظر برسند، در واقع می توان با استفاده مجدد از کلید، آنها را به متن ساده تبدیل کرد. برخی از الگوریتم های رمزگذاری رایج عبارتند از Blowfish، Advanced Encryption Standard (AES)، Rivest Cipher 4 (RC4)، RC5، RC6، Data Encryption Standard (DES) و Twofish.
رمزنگاری در طول زمان تکامل یافته است، از پروتکلی که فقط توسط دولت ها برای عملیات فوق سری استفاده می شد، به یک امر ضروری روزمره برای سازمان ها جهت تضمین امنیت و حریم خصوصی داده هایشان تبدیل شده است.
آیا راهکار پیشگیری از دست رفتن داده های شما (DLP) در حال شکست است؟
یاد بگیرید که چگونه یک برنامه DLP مؤثر و برخی از جدیدترین پیشرفت هایی را که امکان تلاش اولیه کمتر و مدیریت بلندمدت آسانتر را فراهم می کنند، توسعه و اجرا کنید.
انواع رمزنگاری
انواع مختلفی از رمزنگاری وجود دارد که هر کدام مزایا و موارد استفاده خاص خود را دارند.
رمزنگاری متقارن
در این روش رمزنگاری ساده، فقط از یک کلید مخفی برای رمزنگاری و رمزگشایی اطلاعات استفاده می شود. در حالی که قدیمی ترین و شناختهشدهترین تکنیک رمزنگاری است، اشکال اصلی این است که هر دو طرف باید قبل از رمزگشایی داده ها، کلید مورد استفاده برای رمزگذاری داده ها را داشته باشند. الگوریتم های رمزنگاری متقارن شامل AES-128، AES-192 و AES-256 هستند. از آنجا که رمزنگاری متقارن پیچیدگی کمتری دارد و سریعتر اجرا می شود، روش ترجیحی برای انتقال داده ها به صورت انبوه است.
رمزنگاری نامتقارن
رمزگذاری نامتقارن که با نام رمزنگاری کلید عمومی نیز شناخته می شود، روشی نسبتاً جدید است که از دو کلید متفاوت اما مرتبط برای رمزنگاری و رمزگشایی داده ها استفاده می کند. یک کلید مخفی و یک کلید عمومی است. از کلید عمومی برای رمزنگاری داده ها و از کلید خصوصی برای رمزگشایی (و برعکس) استفاده می شود. امنیت کلید عمومی لازم نیست زیرا به صورت عمومی در دسترس است و می تواند از طریق اینترنت به اشتراک گذاشته شود.
رمزگذاری نامتقارن گزینه بسیار قویتری برای تضمین امنیت اطلاعات منتقل شده از طریق اینترنت ارائه می دهد. وبسایت ها با استفاده از گواهی های لایه سوکت امن (SSL) یا امنیت لایه انتقال (TLS) ایمن می شوند. یک پرسوجو به یک سرور وب، یک کپی از گواهی دیجیتال را ارسال می کند و یک کلید عمومی را می توان از آن گواهی استخراج کرد، در حالی که کلید خصوصی خصوصی باقی می ماند.
استاندارد رمزنگاری داده ها (DES)
DES یک روش کلید متقارن منسوخشده برای رمزگذاری داده ها است. DES با استفاده از یک کلید برای رمزگذاری و رمزگشایی یک پیام کار می کند. بنابراین هم فرستنده و هم گیرنده باید به یک کلید خصوصی دسترسی داشته باشند. DES توسط الگوریتم امنتر AES جایگزین شده است. این الگوریتم در سال ۱۹۷۷ توسط دولت ایالات متحده به عنوان یک استاندارد رسمی برای رمزگذاری داده های رایانه ای دولتی پذیرفته شد. می توان گفت که DES انگیزه ای برای صنعت رمزنگاری و رمزگذاری مدرن بود.
استاندارد رمزگذاری داده های سهگانه (3DES)
استاندارد رمزگذاری داده های سهگانه شامل اجرای سهباره الگوریتم DES با سه کلید جداگانه بود. 3DES عمدتاً به عنوان یک اقدام موقت در نظر گرفته می شد، زیرا الگوریتم DES به طور فزاینده ای برای مقاومت در برابر حملات جستجوی فراگیر بسیار ضعیف تلقی می شد و AES قویتر هنوز در دست ارزیابی بود.
RSA
ریوست-شمیر-آدلمن (RSA) یک الگوریتم و اساس یک سیستم رمزنگاری است – مجموعه ای از الگوریتم های رمزنگاری که برای خدمات یا اهداف امنیتی خاص استفاده می شوند. این امر رمزگذاری کلید عمومی را ممکن می سازد و اغلب توسط … استفاده می شود.
برای اتصال به وبسایت ها و توسط شبکه های خصوصی مجازی (VPN ها). RSA نامتقارن است، که در آن از دو کلید مختلف برای رمزگذاری استفاده می شود: یکی عمومی و یکی خصوصی. اگر رمزگشایی با کلید عمومی انجام شود، رمزگذاری با کلید خصوصی انجام می شود یا برعکس.
استاندارد رمزگذاری پیشرفته (AES)
استاندارد رمزگذاری پیشرفته که در سال ۱۹۹۷ توسط موسسه ملی استاندارد ها و فناوری (NIST) به عنوان جایگزینی برای استاندارد رمزنگاری داده ها توسعه داده شد، رمزنگاری است که توسط دولت ایالات متحده برای محافظت از اطلاعات حساس انتخاب شده است. AES دارای سه طول کلید مختلف برای رمزگذاری و رمزگشایی یک بلوک از پیام ها است: ۱۲۸ بیتی، ۱۹۲ بیتی و ۲۵۶ بیتی. AES به طور گسترده برای محافظت از داده های در حال استراحت در برنامه هایی مانند پایگاه های داده و هارد دیسک ها استفاده می شود.
رمزنگاری در ابر
رمزنگاری ابری خدماتی است که توسط ارائه دهندگان ذخیرهسازی ابری ارائه می شود که در آن داده ها ابتدا با استفاده از الگوریتم ها رمزگذاری می شوند و سپس به یک ابر ذخیرهسازی منتقل می شوند. مشتریان یک ارائهدهندهی فضای ذخیرهسازی ابری باید از سطح عمق سیاست ها و رویه های ارائهدهنده برای رمزگذاری و مدیریت کلید رمزگذاری آگاه و با آن راحت باشند.
از آنجا که رمزنگاری پهنای باند بیشتری مصرف می کند، بسیاری از ارائهدهندگان ابر فقط رمزگذاری اولیه را در چند فیلد پایگاه داده، مانند رمز های عبور و شماره حساب ها ارائه می دهند. این اغلب برای برخی سازمان ها کافی نیست. بنابراین آنها به مدل رمزگذاری شخصی خود (BYOE) متکی هستند که در آن از نرمافزار رمزگذاری خود استفاده می کنند و کلید های رمزگذاری خود را مدیریت می کنند تا سطحی از امنیت محاسبات ابری را که با آن راحت هستند، تضمین کنند.
به عنوان یک رویکرد مخالف، رمزگذاری به عنوان یک سرویس (EaaS) به عنوان یک سرویس ساده و پرداخت به ازای استفاده ظهور کرده است که مشتریان می توانند از یک ارائهدهندهی ابر خریداری کنند و خودشان رمزگذاری را در یک محیط چند مستاجری مدیریت کنند.
رمزنگاری سرتاسری
رمزنگاری سرتاسری (E2EE) تضمین می کند که فقط دو کاربری که با یکدیگر در ارتباط هستند می توانند پیام ها را بخوانند. حتی واسطه، مانند ارائهدهندهی خدمات مخابراتی یا اینترنتی، نمی تواند پیام ها را رمزگشایی کند. E2EE عموماً به عنوان امنترین راه برای برقراری ارتباط خصوصی و ایمن آنلاین در نظر گرفته می شود. نمونه هایی از E2EE مورد استفاده شامل سرویس پیامرسان واتساپ است که به طور مشهور ادعا می کند پیام های کاربران با “قفل” ایمن شده اند. در صورتی که گاهی هک پسورد انجام می شود!
مزایای رمزنگاری
حریم خصوصی و امنیت
رمزنگاری می تواند از نقض داده ها جلوگیری کند. حتی اگر یک مهاجم به طور مخرب به یک شبکه دسترسی پیدا کند، اگر دستگاهی رمزگذاری شده باشد، دستگاه همچنان امن خواهد بود و تلاش های مهاجم برای مصرف داده ها بیفایده خواهد بود. رمزگذاری تضمین می کند که هیچ کس نمی تواند ارتباطات یا داده ها را به جز گیرنده مورد نظر یا مالک داده بخواند. این امر مانع از رهگیری و دسترسی مهاجمان به داده های حساس می شود.
مقررات
رمزنگاری داده ها به سازمان ها این امکان را می دهد که از داده ها محافظت کرده و حریم خصوصی را مطابق با مقررات صنعت و سیاست های دولتی حفظ کنند. بسیاری از صنایع، به ویژه صنایع خدمات مالی و مراقبت های بهداشتی، قوانین صریحی در مورد حفاظت از داده ها دارند. به عنوان مثال، قانون Gramm-Leach-Bliley از موسسات مالی می خواهد که به مشتریان اطلاع دهند که چگونه داده های آنها به اشتراک گذاشته می شود و همچنین چگونه داده های آنها محافظت می شود. رمزگذاری به موسسات مالی کمک می کند تا از این قانون پیروی کنند.
مرور امن اینترنت
رمزنگاری همچنین کاربران را در حین مرور اینترنت ایمن نگه می دارد. در اوایل تاریخ اینترنت، مهاجمان راه هایی برای سرقت اطلاعات رمزگذاری نشده ارسال شده بین کاربران و سرویس های وب از طریق پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP) پیدا کردند. استاندارد رمزگذاری محتوای وب با اجرای HTTP بر روی پروتکل لایه سوکت امن پدیدار شد که به زودی با پروتکل امنیت لایه انتقال جایگزین شد و به شرکت ها، ناشران و ارائه دهندگان تجارت الکترونیک این امکان را می دهد تا تجربه ای امن را برای کاربران ارائه دهند.
با رمزنگاری ، کاربران با وارد کردن اطلاعات شخصی در صفحات وب و انجام تراکنش های مالی یا تجارت الکترونیک احساس امنیت بیشتری می کنند.
رمزنگاری ، داده های حساس را ایمن نگه می دارد
رمزنگاری همچنان یک ویژگی امنیتی اصلی در همه چیز، از چت های ویدیویی گرفته تا تجارت الکترونیک و رسانه های اجتماعی، خواهد بود. اساساً، اگر بتوان آن را به اشتراک گذاشت یا ذخیره کرد، رمزگذاری خواهد شد. هم سازمان ها و هم کاربران شخصی از رعایت استاندارد های رمزگذاری سود می برند تا اطمینان حاصل شود که داده های شخصی و حرفه ای آنها از سوءاستفاده یا به خطر افتادن در امان است.
چالش های رمزگذاری
مهاجمان حتی وقتی می دانند که داده ها یا دستگاه ها رمزنگاری شده اند، باز هم حمله می کنند. آنها فکر می کنند که با کمی تلاش، ممکن است بتوانند نفوذ کنند. سال هاست که رمز های عبور ضعیف، انگیزه ای برای مهاجمان برای ادامه تلاش بوده است، زیرا برخی از نرمافزار های پیشرفته دیر یا زود می توانند رمز های عبور را کشف کنند.
چنین حملات جستجوی فراگیر پیچیدهتر شده اند، زیرا مهاجمان امیدوارند با انجام هزاران یا حتی میلیونها حدس، کلید رمزگشایی را پیدا کنند. با این حال، اکثر روش های رمزگذاری مدرن، همراه با احراز هویت چند عاملی (MFA)، به سازما ها کمک می کنند تا در برابر حملات جستجوی فراگیر مقاومتر شوند.
معایب رمزنگاری
در حالی که رمزنگاری می تواند ابزاری مهم برای ایمن نگه داشتن داده ها باشد، اما با چند عیب نیز همراه است. عیب اصلی رمزنگاری داده ها هزینه است. رمزگذاری نیاز به پیادهسازی سختافزار و نرمافزار پیشرفته دارد و این می تواند گران باشد. علاوه بر این، سختافزار و نرمافزار رمزگذاری اغلب پیچیده هستند و ممکن است برای استفاده صحیح به مشاوره یا تخصص خارجی نیاز داشته باشند که منجر به هزینه های اضافی برای مشاغل می شود.
پیچیدگی پیادهسازی رمزنگاری یکی دیگر از معایب است. رمزگذاری فرآیندی پیچیده است که درک و مدیریت آن برای بسیاری از کاربران غیرفنی می تواند دشوار باشد. رمزنگاری نیاز به دانش تخصصی و درک پروتکل ها و کلید های رمزگذاری حریم خصوصی داده ها و همچنین توانایی حفظ یک سیستم امنیتی مؤثر دارد. علاوه بر این، رمزگذاری داده ها می تواند زمانبر باشد، زیرا این فرآیند نیاز به نظارت و بهروزرسانی منظم دارد.
در نهایت، استفاده محدود از داده های رمزگذاری شده می تواند یک عیب باشد. دسترسی به داده های رمزگذاری شده برای کاربرانی که با پروتکل های رمزگذاری آشنا نیستند، می تواند دشوار باشد، زیرا کد های رمزگذاری باید به درستی برای دسترسی به داده ها وارد شوند و این امر آن را به یک دردسر برای کارمندان غیرفنی تبدیل می کند. علاوه بر این، اگر کد های رمزگذاری فراموش شوند، ممکن است هیچ راهی برای دسترسی به داده ها وجود نداشته باشد و در نتیجه احتمال از دست رفتن عمده داده های مهم وجود داشته باشد.
دیدگاهتان را بنویسید