امنیت VPN +بررسی امنیت VPN ها به صورت رایگان🟢

VPN ها (شبکه‌ های خصوصی مجازی) به سادگی تونل‌ های رمزگذاری شده در سراسر اینترنت هستند. این امکان ارسال و دریافت داده‌ ها را در شبکه‌ های مشترک یا عمومی بین دستگاه‌ ها فراهم می‌ کند، گویی در یک شبکه خصوصی هستند. VPN ها برای محافظت از حریم خصوصی و امنیت در هنگام آنلاین بودن در نظر گرفته شده‌ اند.

آنها از طریق پروتکل‌ های تونلینگ، اتصالات امن ایجاد می‌ کنند. در این مقاله قصد داریم در مورد امنیت VPN ها صحبت کنیم. اینکه چطور می توانید به یک VPN اعتماد کنید و به راحتی از آن استفاده کنید مخصوصا در ایران مسئله قابل توجهی جهت هک شدن یا نشدن شماست. چرا که ممکن است همین وی پی ان ها باعث هک اینستاگرام یا دیگر اپلیکیشن های موجود در گوشی شما شود.

امنیت VPN

آنها همچنین آدرس IP کاربر را پنهان می‌ کنند و ردیابی اقدامات آنها را به صورت آنلاین دشوارتر می‌ کنند. VPN ها با رایانه‌ ها، تلفن‌ های هوشمند و تبلت‌ ها سازگار هستند. خطرات امنیتی VPN عموماً شامل اقدامات و ویژگی‌  هایی است که از داده‌ ها و حریم خصوصی کاربر و شرکت هنگام استفاده از سرویس VPN محافظت می‌ کند.

در این وبلاگ، ما در مورد امنیت VPN، بهترین شیوه‌ های استفاده از VPN و گام‌ های مؤثر برای به حداقل رساندن خطرات بحث خواهیم کرد. همچنین در مورد اینکه چرا باید امنیت VPN را افزایش دهیم بحث خواهیم کرد. این وبلاگ به انواع مختلف VPN ها و سطح امنیت آنها می‌ پردازد. همچنین در مورد آسیب‌پذیری‌ ها در VPN ها و نحوه سوءاستفاده مهاجمان از آنها بحث خواهیم کرد.

خطرات امنیتی VPN

امنیت VPN به ویژگی‌ ها و شیوه‌ هایی اشاره دارد که به محافظت از داده‌ های منتقل شده از طریق یک شبکه خصوصی مجازی کمک می‌ کند. این شامل تکنیک‌ های رمزگذاری، استاندارد های احراز هویت و اقدامات احتیاطی اضافی مورد نیاز برای محافظت از داده‌ های یک سازمان می‌ شود. هدف از امنیت VPN جلوگیری از دسترسی غیرمجاز و همچنین نشت داده‌ ها و سایر حملات سایبری است. این شامل محافظت از نرم‌افزار کلاینت VPN و زیرساخت سرور VPN می‌ شود. برای ناشناس و سالم نگه داشتن داده‌ های سازمان در حین انتقال، باید امنیت VPN مناسبی پیاده‌سازی شود.

چرا امنیت VPN ضروری است؟

دلایل مختلفی برای اهمیت امنیت VPN وجود دارد. این امر از رهگیری اطلاعات مهم توسط هکر ها جلوگیری می‌ کند. بدون رمزگذاری قوی در VPN، سازمان‌ ها می‌ توانند در معرض حملات ISP (ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی) و وای‌فای/شبکه‌ های دشمن قرار گیرند.

یک VPN امن تمام این وظایف را برای پنهان کردن آدرس IP واقعی سازمان و رمزگذاری داده‌ ها در مسیر رسیدن به گیرنده انجام می‌ دهد. این امر به محافظت از فعالیت‌ های کاربر در برابر ISP ها، هکر ها و سایر اشخاص ثالث کمک می‌ کند. امنیت VPN همچنین می‌ تواند به سازمان‌ ها در محافظت از داده‌ های خود در حالی که کارمندان در خارج از دفتر شرکت فعالیت می‌ کنند، کمک کند. این امر کارمندان را قادر می‌ سازد تا از یک مکان خارجی به طور ایمن به شبکه‌ های داخلی متصل شوند.

۱۱ ریسک امنیت VPN

VPN خطرات امنیتی متعددی را برای سازمان‌ ها ایجاد می‌ کند. در اینجا برخی از مهمترین خطرات امنیتی VPN که سازمان‌ ها باید به آنها توجه کنند، آورده شده است:

#1. رمزگذاری ضعیف

VPN های با رمزگذاری پایین بسیار آسان مورد حمله قرار می‌ گیرند. رمزگذاری منسوخ شده یا ضعیف اجرا شده می‌ تواند توسط یک مهاجم شکسته شود. این به آنها امکان دسترسی به داده‌ های کاربر را می‌ دهد. رمزگذاری ضعیف به شخص ثالث اجازه می‌ دهد تا اطلاعات در حال انتقال را رهگیری کند و حتی ممکن است به مهاجمان اجازه دهد آن را بخوانند.

بسیاری از این روش‌ ها ضعیف هستند، مانند استفاده از پروتکل‌ های قدیمی‌ تر مانند PPTP یا فقط استفاده از کلیدهای رمزگذاری کوتاه. در این سناریو ها، اگر مهاجمان به اندازه کافی مداومت داشته باشند، می‌ توانند اطلاعات محافظت شده را به طور موثر رمزگشایی کرده و هویت و اقدامات کاربر را آشکار کنند.

#2. سیاست‌ های ثبت وقایع

برخی از ارائه دهندگان VPN فعالیت‌ های کاربر را ردیابی می‌ کنند. آدرس‌ های IP، زمان اتصال و وب‌سایت‌ های بازدید شده از جمله گزارش‌ هایی هستند که به آنها دسترسی دارند. اگر یک ارائه دهنده VPN این داده‌ ها را ذخیره کند، می‌ تواند توسط مقامات هک یا توقیف شود. و این به هر حال کل هدف VPN (حریم خصوصی) را از بین می‌ برد.

پهنای باند همچنین می‌ تواند در گزارش‌ ها، نوع دستگاه و اطلاعات پرداخت وجود داشته باشد. برخی از VPN ها ممکن است اطلاعات را فقط برای عیب‌یابی یا بهینه‌سازی نگه دارند، حتی اگر سیاست «بدون گزارش» داشته باشند. سیاست حفظ حریم خصوصی چیزی است که سازمان‌ ها باید قبل از استفاده از VPN مطالعه کنند، زیرا جزئیاتی در مورد نوع اطلاعاتی که توسط VPN جمع‌آوری می‌ شود و مدت زمان ذخیره آن ارائه می‌ دهد.

#3. نشت DNS

نشت DNS زمانی اتفاق می‌ افتد که یک VPN کوئری‌ های DNS را از طریق تونل رمزگذاری شده خود مسیریابی نمی‌ کند. این می‌ تواند سایت‌ هایی را که کاربر بازدید می‌ کند، حتی زمانی که به VPN متصل است، افشا کند. هنگامی که نشت DNS رخ می‌ دهد، کوئری‌ های DNS کاربر به جای سرور DNS VPN به سرور DNS پیش‌فرض آنها (که معمولاً توسط ISP آنها ارائه می‌ شود) ارسال می‌ شوند. این امر فعالیت مرور آنها را در معرض نظارت یا پایش احتمالی توسط ISP یا اشخاص ثالث دیگر قرار می‌ دهد و حریم خصوصی آنها را به خطر می‌ اندازد و به طور بالقوه مکان واقعی آنها را فاش می‌ کند.

نشت DNS عمدتاً ناشی از پیکربندی نادرست کلاینت‌ های VPN یا مشکلات سیستم عامل است، به ویژه در نحوه مدیریت درخواست‌ های DNS توسط برخی سیستم‌ ها. علاوه بر این، برخی از VPN ها به درستی ترافیک IPv6 را مدیریت نمی‌ کنند و می‌ توانند از نشت IPv6 رنج ببرند.

برای کاهش این خطرات، کاربران باید VPN هایی با محافظت داخلی در برابر نشت DNS انتخاب کنند، مرتباً با استفاده از ابزار های آنلاین، نشت‌ ها را آزمایش کنند و مطمئن شوند که VPN آنها به درستی از IPv6 پشتیبانی می‌ کند یا در صورت لزوم آن را غیرفعال کنند. سازمان‌ ها همچنین باید راه‌حل‌ های VPN را پیاده‌سازی کنند که به طور کافی در برابر نشت DNS محافظت می‌ کنند تا حریم خصوصی و امنیت داده‌ ها حفظ شود.

#4. نشت آدرس IP

نشت آدرس IP زمانی رخ می‌ دهد که اتصال به VPN قطع شود. این امر IP واقعی یک کاربر در سازمان را فاش می‌ کند. برخی از VPN ها ندارند

یک سوئیچ kill برای محافظت در برابر این مشکلات. در صورت نشت IP، دستگاه به اتصال اینترنت پیش‌فرض بر می‌ گردد. این امر می‌ تواند مکان و هویت واقعی کاربر را افشا کند. دلیل دیگر نشت IP، اشکالات WebRTC در مرورگر ها است.

#5. برنامه‌ های VPN آلوده به بدافزار

بسیاری از برنامه‌ های VPN که رایگان هستند، ممکن است حاوی بدافزار باشند. این بدافزار می‌ تواند منجر به سرقت اطلاعات کاربر یا آسیب رساندن به دستگاه او شود. برنامه‌ های VPN آلوده ممکن است نرم‌افزار های نامطلوب دیگری را نیز نصب کنند. آنها همچنین می‌ توانند دستگاه کاربر را به یک بات‌نت متصل کنند. کاربران تا حد زیادی از بدافزار های پنهان در برنامه‌ های VPN بی‌اطلاع هستند. برای جلوگیری از این امر، کاربران باید برنامه VPN را فقط از منابع رسمی دانلود کنند.

#6. حملات مرد میانی

این حملات در حین رهگیری واقعی ترافیک VPN توسط شخص ثالث رخ می‌ دهد. در اینجا مهاجم خود را بین کاربر و سرور VPN قرار می‌ دهد. در این مرحله، ممکن است اطلاعات رد و بدل شده را ببیند یا تغییر دهد. این نوع حملات فقط در برابر VPN هایی که از پروتکل‌ های ضعیف استفاده می‌ کنند، مؤثر هستند. حملات مرد میانی (Man-in-the-middle) بیشتر در شبکه‌ های وای‌فای عمومی رایج هستند.

مهاجمان همچنین سرور های VPN فیشینگ ایجاد می‌ کنند و کاربران را برای دسترسی به جزئیات ورود به شبکه شرکتی فریب می‌ دهند. این امر با آموزش صحیح کارمندان به همراه ابزار های نظارتی برای تشخیص حملات فیشینگ قابل پیشگیری است.

#7. پروتکل‌ های VPN آسیب‌پذیر

همه پروتکل‌ های VPN امن نیستند. به عنوان مثال، PPTP به دلیل آسیب‌پذیری‌ های مختلف به عنوان ناامن علامت‌گذاری شده است. L2TP/IPSec در صورت پیکربندی نادرست می‌ تواند شکسته شود. نسخه‌ های قدیمی OpenVPN ممکن است دارای آسیب‌پذیری‌ های امنیتی اصلاح نشده باشند. این پروتکل‌ های حساس، داده‌ های حساس کاربر را در معرض خطر قرار می‌ دهند. آنها ممکن است امکان رمزگشایی ترافیک یا سوءاستفاده از نقاط ضعف دیگر را فراهم کنند. برخی از VPN ها این پروتکل‌ ها را حفظ می‌ کنند تا بتوانند طبق سازگاری مورد استفاده قرار گیرند.

#8. نرم‌افزار VPN اصلاح نشده

نرم‌افزار اصلاح نشده ممکن است دارای آسیب‌پذیری‌ های شناخته شده‌ ای باشد و این برای همه برنامه‌ ها، نه فقط VPN ها، رایج است. این نقاط ضعف می‌ تواند توسط مهاجمان برای دسترسی غیرمجاز مورد سوء استفاده قرار گیرد. همچنین، نرم‌افزار VPN قدیمی ممکن است عملکرد های امنیتی ضروری را نیز نداشته باشد. ممکن است برای مقابله با آخرین استاندارد ای رمزگذاری مجهز نباشد. برخی از ارائه دهندگان VPN بلافاصله به‌روزرسانی‌ ها را برای وصله‌ ها در اختیار کاربران قرار نمی‌ دهند.

#9. خطرات تونل‌سازی تقسیم‌شده

این بدان معناست که ترافیک لازم نیست از تونل VPN عبور کند، که توسط تونل‌سازی تقسیم‌شده فعال می‌ شود. با این حال، عملکرد این ویژگی را افزایش می‌ دهد، اما خطرات امنیتی را نیز افزایش می‌ دهد. ترافیکی که از VPN خارج می‌ شود رمزگذاری یا ایمن نیست. اتصال در معرض دید می‌ تواند به یک مهاجم اجازه دهد تا از آن سوءاستفاده کند. کاربر معمولی ممکن است متوجه نشود که ترافیک محافظت‌شده در مقابل ترافیک محافظت‌نشده است. تونل‌سازی تقسیم‌شده تنها با پیکربندی ایمن، گزینه‌ ای امن است.

#10. آسیب‌پذیری‌ های سرور VPN

ممکن است در نرم‌افزار سرور VPN یا خطا های پیکربندی، آسیب‌پذیری‌ هایی وجود داشته باشد. سیستم‌عامل سرور یا برخی از نرم‌افزار های VPN ممکن است دارای آسیب‌پذیری باشند و مهاجمان قادر به سوءاستفاده از آنها خواهند بود. داده‌ های کاربر می‌ توانند توسط تنظیمات ضعیف رمزگذاری سمت سرور در معرض خطر قرار گیرند. ارائه دهندگان VPN ممکن است زیرساخت سرور خود را بدون محافظت رها کنند.

اگر یک مهاجم در مهارت‌ های امنیتی تهاجمی خوب باشد، می‌ توان به داده‌ های موجود در این سرور های کاربر نیز دسترسی پیدا کرد. سرور های VPN با امنیت فیزیکی ضعیف نیز آسیب‌پذیر هستند. سرور های VPN باید تحت ممیزی‌ ها و به‌روزرسانی‌ های امنیتی مکرر قرار گیرند. حتی در بهترین VPN این اتفاق باید بیفتد.

#11. حملات تحلیل ترافیک

حتی اگر ترافیک رمزگذاری شده باشد، الگو های ترافیک می‌ توانند جزئیات حساس را فاش کنند. مهاجمان می‌ توانند زمان و اندازه بسته‌ های منتقل شده را رصد کنند. این ممکن است نوع فعالیت یا حتی اقدامات خاص را تعیین کند. همه VPN ها در پنهان کردن ترافیک خوب عمل نمی‌ کنند. سپس می‌ توان از برخی روش‌ های ردیابی پیشرفته برای مرتبط کردن ترافیک ورودی از VPN به کاربر واقعی استفاده کرد. VPN های کوچک به ویژه در معرض این نوع حمله هستند.

بهترین شیوه‌ ها برای استفاده ایمن از VPN

سیاست‌ های امنیتی ذکر شده در زیر باید به منظور استفاده صحیح از VPN اعمال شوند. اجرای این بهترین شیوه‌ ها، ریسک سازمان را به حداقل می‌ رساند و حریم خصوصی آنلاین را افزایش می‌ دهد. در اینجا چند شیوه وجود دارد که می‌ توان برای ایمن‌سازی VPN ها استفاده کرد:

1. انتخاب یک ارائه دهنده VPN معتبر

سازمان‌ ها باید یک ارائه دهنده خدمات VPN قابل اعتماد با سابقه خوب در شیوه‌ های امنیتی انتخاب کنند. آنها باید از اعتماد بیش از حد خودداری کنند و فقط از چند پروتکل که مکانیسم‌ های رمزگذاری داخلی آنها خوب است، مانند OpenVPN، استفاده کنند. اطمینان حاصل کنید که آن ها یک سیاست عدم گزارش دارند که توسط اشخاص ثالث حسابرسی می‌ شود.

بسیاری از ارائه دهندگان معتبر، ویژگی‌ های امنیتی اضافی مانند سوئیچ kill و جلوگیری از نشت DNS را ارائه می‌ دهند. از VPN های رایگان که اغلب امنیت را معامله می‌ کنند یا اطلاعات کاربر را می‌ فروشند، دوری کنید. سازمان‌ ها باید سابقه بازخورد مداوم کاربران در مورد نفوذ های امنیتی قبلی را بررسی کنند.

۲. نرم‌افزار VPN را به‌روز نگه دارید

سازمان‌ ها باید نرم‌افزار کلاینت VPN را به‌روز نگه دارند. در صورت وجود این گزینه، به‌روزرسانی‌ های خودکار را فعال کنید. در صورت عدم پشتیبانی، به‌روزرسانی‌ های خودکار را غیرفعال کنید. در غیر این صورت، تیم امنیتی باید به‌صورت دستی به‌روزرسانی‌  ها را بررسی کند. نرم‌افزار جدیدتر وصله‌ هایی برای آسیب‌پذیری‌ های شناخته‌شده دارد و امنیت بهبود یافته است. مهاجمان ممکن است از نقص‌ های امنیتی در کلاینت‌ های VPN قدیمی سوءاستفاده کنند. سازمان‌ ها باید مطمئن شوند که سیستم عامل و سایر نرم‌افزار های امنیتی نیز به‌روز هستند.

۳. از روش‌ های احراز هویت قوی استفاده کنید

اگر فروشنده VPN احراز هویت ارائه می‌ دهد، سازمان‌ ها باید از احراز هویت دو عاملی (2FA) برای حساب VPN استفاده کنند. کارمندان برای ورود به VPN باید یک رمز عبور باکیفیت داشته باشند. آنها باید از لزوم عدم استفاده مجدد از رمز های عبور از سایر حساب‌های آنلاین آگاه باشند.

بهترین راه برای مدیریت رمز های عبور، مدیران رمز عبور هستند که رمز های عبور پیچیده تولید می‌ کنند و آنها را به طور ایمن برای شما ذخیره می‌ کنند. برخی از VPN ها حتی یک قدم فراتر می‌ روند و روش‌ های احراز هویت پیشرفته‌تری مانند بیومتریک یا حتی توکن‌ های سخت‌افزاری را در اختیار کاربران قرار می‌ دهند. از این لایه‌ های حفاظتی اضافی در هر کجا که کاربران می‌ توانند استفاده کنند تا از به خطر افتادن حساب VPN خود جلوگیری کنند.

۴. ویژگی‌های امنیتی VPN را فعال کنید

سازمان‌ ها باید تمام ویژگی‌ های امنیتی ارائه شده توسط سرویس VPN را فعال کنند. VPN ها یک ویژگی داخلی ارائه می‌ دهند که در صورت قطع اتصال VPN شما، نشت داده‌ ها را متوقف می‌ کند. فعال کردن محافظت در برابر نشت DNS همچنین مانع از انجام پرس‌وجوهای DNS از طریق اینترنت توسط سیستم کاربر به جای تونل زدن آنها از طریق تونل VPN می‌ شود.

کاربران باید از تونل‌سازی اسپلیت به میزان کم و با احتیاط استفاده کنند تا از نشت داده‌ های حساس جلوگیری شود. بسیاری از VPNها مسدودکننده‌ های بدافزار یا مسدودکننده‌ های تبلیغات ارائه می‌ دهند، اما اگر کاربران این گزینه را داشته باشند، فقط می‌ توانند آنها را برای امنیت بیشتر فعال کنند. تفاوت امنیت VPN و تفاوت VPN و پروکسی در همین پیکربندی ها مشخص می شود.

5. اتصال VPN خود را نظارت کنید

کاربران همیشه باید از وضعیت اتصال خود از طریق VPN آگاه باشند. به دنبال هرگونه افت ناگهانی و غیرمعمول سرعت یا عملکرد اینترنت باشید. اگر موردی مشاهده شد، اتصال را قطع کرده و به ارائه‌دهنده VPN خود گزارش دهید. از ابزار ها یا افزونه‌ های مرورگری که هنگام قطع اتصال VPN به شما اطلاع می‌ دهند، برای نظارت بر قطع VPN استفاده کنید.

نتیجه‌گیری

VPN ها ابزاری ضروری برای تضمین حریم خصوصی و امنیت آنلاین هستند. با این حال، اگرچه این یک نمونه عالی از سودمندی آنهاست، اما بدون ریسک نیستند. از آنجا که سیستم‌ های VPN دارای خطرات امنیتی هستند، سازمان‌ ها باید آنها را تشخیص داده و برطرف کنند. با این آگاهی از خطرات امنیتی VPN و بهترین شیوه‌ ها، کاربران و سازمان‌ های مختلف می‌ توانند وضعیت کلی امنیت سایبری خود را تا حد زیادی بهبود بخشند.

شما می‌ توانید از ابزار های امنیتی VPN برای اضافه کردن یک لایه حفاظتی اضافی استفاده کنید، زیرا تهدیدات سایبری دائماً در حال تغییر هستند. با افزایش روزافزون خطرات آنلاین، مهم است که پروتکل‌ های VPN قوی با سیستم‌ های بازرسی امنیتی گسترده جفت شوند. این امر سازمان‌ ها را قادر می‌ سازد تا اطمینان حاصل کنند که VPN ها به هدف اصلی خود که ارائه دسترسی امن و خصوصی به اینترنت است، عمل می‌ کنند.

امنیت VPN برای حفظ اثربخشی خود به ممیزی‌ ها و به‌روزرسانی‌ های امنیتی منظم نیاز دارد. مهم است که سازمان‌ ها خود را در مورد آخرین اخبار امنیتی به‌روز نگه دارند و در صورت لزوم، استفاده از خدمات VPN خود را به‌روزرسانی کنند، مانند انتخاب ارائه‌دهندگان VPN قابل اعتماد، استفاده از انواع روش‌ های احراز هویت دقیق و به‌روزرسانی‌ های مکرر برای همه نرم‌افزار های مرتبط. سازمان‌ ها می‌ توانند به طور کامل از مزایای فناوری VPN بهره‌مند شوند و همزمان خطرات امنیتی مرتبط را به حداقل برسانند، اگر در این زمینه مانند هر زمینه دیگری هوشیار و فعال باشند.

سوالات متداول

VPN چیست و چگونه کار می‌ کند؟

VPN یک تونل رمزگذاری شده ایجاد می‌ کند که ترافیک اینترنت از طریق آن جریان می‌ یابد. نحوه کار آن از طریق مسیریابی داده‌ ها از طریق چندین سرور در سراسر جهان و پنهان کردن آدرس IP کاربر است. VPN ها معمولاً از پروتکل‌ های ارتباطی امن برای ایجاد کانال‌ های امن استفاده می‌ کنند.

چگونه یک ارائه دهنده VPN می‌ تواند حریم خصوصی من را به خطر بیندازد؟

ارائه دهندگان VPN همچنین می‌ توانند هر کاری که انجام می‌ دهید، از جمله وب‌سایت‌ هایی که بازدید می‌ کنید و آدرس IP شما را ردیابی کنند. آنها می‌ توانند این داده‌ ها را به شرکت‌ های شخص ثالث بفروشند یا به مقامات تحویل دهند. رویه‌ های امنیتی برخی از ارائه دهندگان ضعیف است و می‌ تواند داده‌ های کاربر را به خطر بیندازد.

آیا استفاده از سرویس‌ های VPN رایگان ایمن است؟

خطرات امنیتی زیادی در VPN های رایگان در زمینه ی امنیت سایبری وجود دارد. VPN های رایگان اغلب دارای بدافزار یا رمزگذاری ضعیف هستند. راهکار های رایگان اغلب در مقایسه با سرویس‌ های پولی، از نظر ویژگی‌ های امنیتی ضعیف‌تر عمل می‌ کنند.

آیا VPN ها می‌ توانند به طور کامل از من در برابر حملات فیشینگ و بدافزار محافظت کنند؟

استفاده از VPN شما را در برابر حوادث فیشینگ یا بدافزار محافظت نمی‌ کند. آنها در درجه اول امنیت انتقال داده را فراهم می‌ کنند. کاربران همچنان باید به شیوه‌ های مرور ایمن پایبند باشند.

آیا VPN می‌ تواند توسط افراد داخلی مورد سوءاستفاده قرار گیرد؟

دسترسی به VPN می‌ تواند به طور بالقوه توسط افراد داخلی مورد سوءاستفاده قرار گیرد. VPN ها اگر به درستی مدیریت نشوند، می‌ توانند اطلاعات حساس را افشا کنند. بدون کنترل‌ های دسترسی و حسابرسی لازم، می‌ تواند یک هک داخلی در انتظار وقوع باشد.

در انتخاب یک ارائه‌دهنده VPN امن باید به دنبال چه ویژگی‌ هایی باشم؟

ببینید که آیا از پروتکل‌ های رمزگذاری قوی و سیاست عدم ثبت اطلاعات واضح استفاده می‌ کنند یا خیر. سرویس‌ هایی را انتخاب کنید که ممیزی‌ های امنیتی خارجی دارند. سایر ویژگی‌ ها، مانند Kill Switch و DNS Leak Protection، صلاحیت و مقررات حریم خصوصی ارائه‌دهنده را در نظر می‌گیرند.